நாயகனின் பேருபதேசம் 9

நித்திய இயற்கையுண்மையதாய்
எங்கும் இன்புற்று விளங்கும் அன்பொன்றே
ஒவ்வொன்றிலும்
கண்டு
கேட்டு
உண்டு
உயிர்த்து
உற்று
அறியும்
எழுமையாம்
என் பெருமை.

அன்பொன்றே
எல்லாந் தழுவிய
என் முழுமை.

அன்பொன்றே
என்றும் மாறா
என் பழமை.

அன்பொன்றே
அலகிலாப் பன்மையாய்
உலகில் பரவும்
என் ஒருமை.

அன்பொன்றே
சுடச் சுடச் சுடரும்
என் புதுமை.

அன்பொன்றே
அமுதாய் வழியும்
என் தண்மை.

அன்பொன்றே
பூரணமாய் நிறைந்த
என் தன்மை.

அன்பொன்றே
தயவாய்த் தழுவும்
என் தாய்மை.

அன்பொன்றே
அருட்பேராற்றலாய் எழும்
என் ஆண்மை.

அன்பொன்றே
அறிவாய் விளங்கும்
என் குரு மெய்.

அன்பொன்றே
இருள்சேர் இருவினை அறுக்கும்
பொருள்சேர் இறைமையாம்
என் கூர்மை.

அன்பொன்றே
எல்லாம் அசைவிக்கும்
அசையா என் நிலைமை.

அன்பொன்றே
சொல்லறச் சும்மா இருக்கும்
என் மேன்மை.

அன்பொன்றே
தங்கு தடையின்றிப் பாயும்
என் நீர்மை.

அன்பொன்றே
எப்போதும் வெல்லும்
என் வாய்மை.

அன்பொன்றே
எல்லாங் கடந்தும்
எதிலும் இறைந்த
என் உண்மை.

அன்பொன்றே உன் "ஐ"
உறுதியாய் உயிரதனைப் பற்றி
"ஐ" அறிவின் கண் ஆறறிவும் ஓடுங்கி
மன ஆரவாரம் அடங்கி இதமாய் ஆறு.
ஜீவ ஆறு சேரும் சிவ ஆழியாய் எழு.
ஆறு தாண்டிய ஏழு என்னை எட்டு.
என் வெள்ளங்கி உனக்குக் கிட்டும்.
பொன்னுடம்பாய் உன் மெய் மின்னும்.
"அன்பே யாம்" என்னும் ஓமயத்தில் நீ உய்வாய்.

சுத்த சிவ துரியாதீதத்தில்
என்றென்றும்
யாம் இருப்போம்
நானே நீயாக
நீயே நானாக
அன்பொன்றாய்.

நாயகனின் பேருபதேசம் 8

மேலிருந்துங் கீழிருந்துந்
தனக்குள் சுழிவதை விழுங்கி
மேலுங் கீழுந்
தான் வழியும்
இருதய மெய்யின் ஒழுக்கம்
உனக்குத்
தருவதே உயிரெனும் விழுப்பம்!
எனவே
உயிரினும் ஓம்புக ஒழுக்கம்!

மேலிருந்து சுழிவதை மறந்ததால்
சத்துவ அஞ்ஞானத் திமிரானாய்!

கீழிருந்து சுழிவதை மறந்ததால்
தாமச முடக்க பயமானாய்!

மேலுங் கீழும் வழிவதை மறந்ததால்
இராஜச ஆர்ப்பாட்ட வன்பானாய்!

மேலிருந்து சுழிவதை அறிந்தால்
பரமானந்த மெய்ஞ்ஞான அருளாவாய்!

கீழிருந்து சுழிவதை அறிந்தால்
இகத்தோங்கும் பேரியக்க தயவாவாய்!

மேலுங் கீழும் வழிவதை அறிந்தால்
நடுநாயகப் பேரன்பின் இருப்பாவாய்!

இருதய மெய்யை மறைத்து
உன்னை மயக்கும்
சத்துவச் சுத்த மாயை
மற்றும்
தாமச இராஜச அசுத்த மாயை
இவற்றால்
பிறப்பிறப்புச் சுழலில் சிக்கிப்
பெருவாழவாம் உயிர்ப்பை
மறந்தாய்!

உன்னை மயக்கும்
திரிகுண மாயை களைந்து
இருதய மெய்யை உணர்ந்துப்
பிறப்பிறப்புச் சுழல் தாண்டிப்
பெருவாழ்வாம் உயிர்ப்பை
அறிவாயே!

இருதய மெய்யுள் உயிரடங்கி
நடுநாயகப் பேரன்பாய் இருந்து
மேலே பரமானந்த அருள் விளங்கி
கீழே இகத்தியங்கும் தயவாய் இருப்பாயே!

என் அன்பு மகனே(ளே)!
"இரு தயவாய்"
எனும் என் பேருபதேசத்தின்
இரத்தினச் சுருக்கத்தை
கணப்போதும் மறவாமல்
எப்போதும் நீ
தயவாய் இருப்பாயே!

நாயகனின் பேருபதேசம் 7

பரமும் இகமும்
சஹஸ்ராரமும் மூலாதாரமும்
ஆக்கினையும் சுவாதிட்டானமும்
விசுத்தியும் மணிபூரகமும்
அமுதகலசமும் சூரிய சக்கரமும்
வளைந்து சுழிந்து விழும்
உன் இருதயக் குழியுள்
நடராஜ வள்ளல்
நான் ஆடுகிறேன்!

நடு நாயக அன்பாய்
உன் இருதயக் குழியுள்
நான் ஆடுவதாலேயே
மேலே
பரமாய்
சஹஸ்ராரமாய்
ஆக்கினையாய்
விசுத்தியாய்
அமுதகலசமாய்
கீழே
சூரிய சக்கரமாய்
மணிபூரகமாய்
சுவாதிட்டானமாய்
மூலாதாரமாய்
இகமாய்
நீ மேலும் கீழும்
வளைந்து வழிகிறாய்!

உன் இருதயக் குழியுள்
மையங் கொண்டிருக்கும்
எட்டு வடிவ சிவ சக்தி ஓட்டங்களை
உன் மெய்க்குள் பார்த்து
எழும் எழுமையாம்(எழும் 'ஐ'யாம், I AM)
அருட்குரு
மெய்வழியால்
என்னை எட்டு!

நீயே ஜீவனுள்ள குருவாய் எழுந்தாலன்றி
என்னை எப்படி எட்டுவாய்!
11ஆய்த் தெரியும் நந்திக் கொம்புகள் சுட்டும்
தூய ஊடகமாய் நீ இருக்க
எட்டு வடிவில் இருதயக் குழியுள்
வளைந்து வழிந்தும் சுழிந்தும்
உன்னில் எழும் ஒருமையாலன்றி(ஒரும் 'ஐ'யாலன்றி)
என்னை எப்படி எட்டுவாய்!

பட்டிமண்டபமாம்
இருதயக் குழியுள்
சிவ சக்தி இரண்டாம்
நடராஜ வள்ளல்
நான் போடும் எட்டு
நீ
அறியச் சொன்னேன்!

அரற்றுவதை விட்டு
நான் அறைவதைச்
செவி மடுத்து
தயவாய் இருந்து
என்னை நீ எட்டு!

உனதுண்மை

இருதய அன்பு தலைக்கேறி
மன அறிவை விளக்க
அருளமுதம் பாயும் மெய்யெங்கும்!
அன்பறிவாற்றலாய்
நீ உயிர்த்தெழுந்து
தயவாய் இகத்தில் இருந்து
பூமியைச் சொர்க்கமாக்குவாய்!

செதுக்கல்-2

இ(ரு)தய" உளியாலே
மன "சுத்தி" கொண்டு
கல் உன்னை
சுத்தி சுத்தி அடிக்கிறாரப்பா
கடவுட் சிற்பி!
அவர்தம் சச்சிதானந்த வடிவிலே
உயிர்ப்புள்ள மூர்த்தியாகப்
புவிமிசை நடமாடும் அரிய மனிதமப்பா
நீ!

செதுக்கல்-1

கல் உன்னை
அன்புக் கடவுளாய்ச் செதுக்கும்
இருதய உளி!
மன 'சுத்தி'யுள்ள
நீயே சிற்பி!

அருட்புரட்சி

வன்பெனும் குப்பை மேட்டில்
தேங்கிய மனிதத்தைப் புரட்டி
அன்பெனும் குணக் குன்றில்
ஓங்கச் செய்யும் அருட் காற்று