உயிர்ப்பூ!

அன்பில் தோய்ந்த
மெய்யின் தூய்மை
மின்னும் உயிர்ப்பூ!

பி. கு:

இளஞ்சிவப்பு அன்பின் படிமம்
வெண்மை தூய்மையின் படிமம்
உயிர்மெய் பூவின் படிமம்

ஜோதி தரிசனம்

பசிய ஈரத்தில்
பற்றிக் கொண்ட‌
பரஞ்ஜோதி!

தனிப்பெருங்கருணைப் பசிய திரியில்
தகதகவெனப் பற்றிய வசீகர‌
அருட்பெருஞ்ஜோதி தீபம்

பசிய சபரி மேலே
வசியும் மகர ஜோதி
கசியுங் குருவை வாசி

பசிய வெளியில்
பொன்மெய்(மை) ஒளியைக்
கண்குளிரக் களி

மெய்ப் பூமி அகலாய்
நெஞ்ச ஈரம் நெய்யாய்
சிராதாரந் திரியாய்
நிராதார தயா தீபம்!

மரம் கேட்கும் கேள்வி?

அருட்ஜோதி பூத்துக் குலுங்கும்
சஞ்ஜீவினி விருட்சமாய்
நீ உயிர்த்தெழுவது எக்காலம்?

ஒன்றில் ஜொலிக்கும் பூரணம்
ஆறில் ஜொலிப்பது எக்காலம்!

(ஒன்று = ஓரறிவு, ஆறு = ஆறறிவு)

உயிர்ப்பூ!

இருதயம் மலரும்
அன்பூ அதுவே
மெய்யாம் உடம்பின்
மெய்யான உயிர்ப்பூ!

இருதய வாசல்!

இருதய வாயில்
அன்பு நா சுவைக்கும்
பிரபஞ்சக் காட்சியில்
தித்திக்குதே யாவும்!

 

இருதய வாசல் திறந்த போது
பிரபஞ்ச முழுமையும்
என் மெய்க்குள் கற்கண்டாய்க் கரைகிறது!

 

கால வெளிப் பளிங்கில்
காட்சி தரும் யாவும்
இருதயப் பழத்தின்
அமுதப் பிழிவே!

 

இருதய விழியில்
உரத்துக் கேட்கிறது
சமரச நாத ஒளி!
அதுவன்றோ
மெய்க்கு உயிராகும்
ஆன்ம நேய நெறி!

 

மனப் பளிங்கு காட்டிய
இருதய வாசலில் நுழைந்து
தொலைந்து போனது பிரபஞ்சம்!

 

தலை மேல் ஜோதி
மெய்க்குள் திறந்த
இருதய விழியில்
எல்லாந் தெரிகிறது!

 

நெற்றியில் பற்றிய
வெண் தீப் பிழம்புகள்
மனத்தை உருக்கி
வண்ணக் குழம்புகளாக்கி
இருதயப் பள்ளத்தை
அன்புக் குளமாக்கும்!

 

படிமப் பளிங்கில்
படர்ந்த உருவம்
பராபர அருவம்!
இதைப்
பார்க்க வேண்டின்
மார்பில் திறப்பாய்
நேச இருதயம்!

 

இதய யந்திரம்
இயக்கும் மந்திரமாய்
என்றும் இருக்குதே
நின் இருதயம்!
இதன் ஞாபகம்
மனத்தை ஞான வழியாக்கும்
குரு ராஜ தந்திரம்!

 

இருதயப் பழத்தைக்
கால வெளி பிழியும்
அமுத வேதனை தவிர
எனக்கும் எதுவும் புரியவில்லை!
என் சக்திக்கு மீறி
என்னைப் பகிரச் சொல்லும்
ஒன்றின் குரல் மட்டுமே
எனக்கு உரத்துக் கேட்கிறது!
பகிர்பவன்
பகிரும் பொருளில் கரைந்த பின்
எஞ்சுவது அன்பின் சுவை மட்டும்!

 

பரமாகாசத்திலிருந்து(தலையுச்சி)
சிதாகாசத்துக்கு இறங்குது(நெற்றி)
பரிசுத்த ஆவி வெண் புறா!
பூதாகாசப் பளிங்கில் பிரதிபலிக்குது
பிரபஞ்சத் தெளிவு!
மூச்சின் வாசத்தில்
திறக்குது இருதய வாசல்!
உள்ளே தீப்பிழம்புகள் உருகத்
தேங்கும் அன்புக் குளத்தில்
இலேசாகி மிதக்கிறது மெய்!

 

தலைக் கிரி மேல் உதித்த
ஞானக் கதிரவனின் வெம்மையில்
இருதய வாசலை மூடிய
மாயைப் பனிப் படலம்
கரைந்து போக
பிரபஞ்சப் பளிங்கில்
பளபளக்கும் வண்ணங்களில்
பரப்பிரம்ம தரிசனம்!

 

பிரபஞ்ச வெளியில்
தொங்கும் படிமப் பளிங்கில்
சுக சொரூப தரிசனம்!

 

மனத்தைத் தாண்டி
இருதய வாசலில் நுழைந்தால்
பிரபஞ்சமாய் வழியும்
பரப்பிரம்மம் புலப்படும்!

ஏழ்நிலை நிராதார இற(ர)க்கம்!

மெய்க்குள் இறங்கும்
வள்ளலின் உயிர்மையே
அங்கையில் செம்பொருள்!

 

கைக்கெட்டா தூரத்து
சூக்கும நிலைகள் ஏழு
எழு படித் தூலத்தில்
விழும்படிச் செய்து
தன் வெள்ளங்கியும்
மெய் மேல் போர்த்திய
பரம தயாள வள்ளல்!

இருதய பௌதீகம்!

வன்பலை மனத்தை
அன்பலை இருதயம்
வன்பறத் திருத்தி
அன்புற இருத்தி
இன்பலை அளித்து
மெய்தனை உயிர்க்கும்!

சமரச முட்டை!(சுத்த சைவம்)

மன இதத்தில் இணையுங் கரங்கள்!
நிச்சயமாய் நீள்கிறது
இருதய அன்பின் வட்டம்!

தொலைந்த மனிதம்!

இயற்கை மண் மெய் மீது
பூசி மழுப்பும்
செயற்கைக் கான்க்ரீட் பொய் மீது
உக்கிரமாய் வலம் வருகிறது
இயந்திர மிருகம்!

உயிர்மை!

அன்பு மணக்கும்
இருதய ஜோதியின்
சமரச நாதம்
மூச்சில் பரவப்
பாயும் உயிர் மை
ஆக்கும் மெய்த்திடம்!

திரு பூமி தரிசனம்!

இருதய ஒருமையில்
மனிதக் கரங்கள் இணைந்திருக்க
உயிர்த்தெழும் திரு பூமி!

சூஃபித் தூரல்(Sufi Drizzle)

1

அகமதுக் கோப்பை என்னில்
அல்லாவின் அருட்பானம்
நிரம்பி வழிகிறது
நிலமிசை தயவாய்!

2

இருதய ஓட்டையில் ஒழுகும்
அருண்மய அல்லாவின் பானம்!
திரு*முகமது* சாட்சி யாகும்!

3

அலைபாயும் மனமது திரும்பி
*அகமது*வே கதியாய் அடங்க
திரும்பும் எங்கும் அல்லாவின்
திரு*முகமது*வே தென்படும்!

4

அல்லா என்னில்
நீ கரைகிறாய்!
எல்லா மாகி
யாம் மறைகிறோம்!

5

அன்பே அகமது
அருளே முகமது
தயவே சையது(செய்யது)

6

அல்லாப் பளிங்கில்
நல்லார் நபிகளாய்
என்னைக் கண்டதும்
பொல்லா உலகின்
என்பொய்ப் பிம்பம்
பொன்மெய் யாகும்!

7

அவனே என்னுள்
நானாய் எழுகிறான்.
நானே அவனுள்
அவனாய் விழுகிறேன்.
எழுவது
அவனது இர(ற)க்கம்.
விழுவது
எனது ஏற்றம்.

8

வெறும் நானாக
அகமே முகமாய்
நான் நிற்க
அவனே நானான
ஒருமையின் ஞாபகம்
முழுதாய் மீள்கிறது

9

என் இருப்பே
அவனென அறிந்து
சும்மா இருக்கிறேன்
நான்!
நானே நீயென
உறுதி கூறித்
தானே செயலாற்றுகிறான்
அவன்!

10

அல்லாவே வரைந்தான்
அகிலமுள யாவையும்!
உள்ளேபோய் மறைந்தான்
திரு "முகமது"வாய் யாவிலும்!

11

அல்லாவின் திரு முகம்
ஒவ்வொன்றின் உருவெழும்
தென்படா அக முகம்
வரையவொணா மறை முகம்
வரையரைகள் கடந்திருந்தும்
இறைந்திருக்கும் ஒரு முகம்
வரந்தரவே யாவுக்கும்
இற(ர)ங்கும் அருண் முகம்
பவ வினை அறு முகம்(கரும வினைகளை அறுக்கின்ற முகம்)
மன இதம் பழுக்க
அக விழி திறக்கத்
தெரிந்திடும் அவன் முகம்

அன்பின் கரங்கள்!

1

இருதய அன்பை
உலகில் பகிரவே
கரங்கள்

2

அங்கையில் கனியாய்
இருதயத் திரு பூமி
இருக்கும் மெய்ம்மை
உன் கையும் என் கையும்
அவன் கையும் அவள் கையும்
நம் கையாகப் புரியும்!

3

இருதய ஒருமையில்
மனிதக் கரங்கள் இணைந்திருக்க
உயிர்த்தெழும் திரு பூமி!

4

ஒன்றே இருதயம்
என்றே உணர்ந்தால்
அன்பின் பிணைப்பில்
இணையுங் கரங்கள்
நன்றே செய்யும்
இன்பத் திரு பூமி!

5

ஆணவக் கொழுப்பால்
ஆயுதத் தழும்புகள்
ஏறிய கரங்கள்
ஆண்டவ இற(ர)க்கத்தால்
நேசத்தில் தழுவ
அன்னை பூமியின்
சுக சொரூபம்!

6

அருண்மை பொருந்திய நம்மிரு கரங்கள்
திரு பூமி உருவாக்கும் அன்பின் வரங்கள்

மெய்ஞ்ஞானச் செடி!

மன இதக் கரங்களில்

இருதய ஈர மண்ணில்

"நான்"முக மெய்ஞ்ஞானச் செடி!

அன்பூ!

1

ஈரப் பசுமையும்
வீரச் செம்மையும்
ஊட்டும் உண்மையே
மார்புள் அன்பூ!

2

தாழும் அன்பூக் கோப்பை
வாழும் எல்லாம் பருக
போதம் இன்பைப் பகிர

3

ஈரமும் வீரமும்
வேறறக் கூடிய
ஞானமோ அன்பூ

4

கவிழ்ந்தது அன்பூக் கோப்பைத்
தயமும் ஜெயமும் ஒருங்கே
நமக்கு ஊற்ற

5

காணா வித்தது
காணும் இப்பூவாய் மலர்ந்து
பூமி பார்க்க
மார்புள் அன்பூவாய் மணக்கும்
ஆதி மூல
ஞாபகம் தோணுது

6

அன்பூ மிகுதி கவிழ
என்பூத் தொகுதி இளகி
இன்பூ பெருகி ஒளிரு(யு)ம்
(அன்பூ = அன்பு, என்பூ = என்பு, இன்பூ = இன்பு)

7

வள்ளல் அன்பூ கவிழ
பொன்மெய் உடம்பூ அவிழ
இன்பூ உயிர்ப்பூ முகிழும்
(உடம்பூ = உடம்பு, உயிர்ப்பூ = உயிர்ப்பு)

8

எட்டலாகாப் பெருநிலை தலை
முட்டிக் கவிழ்ந்த மெய் தலைக்
கெட்ட அவிழ்ந்ததோ இப்பூ